Anne's verhaal

Anne neemt deel aan de haalbaarheidsstudie.

Mijn rugpijn begon ongeveer 25 jaar geleden. Er werd mij verteld dat ik een spiertje in mijn onderrug had gescheurd. Jammer genoeg duurde het een hele tijd voordat ik deze diagnose kreeg. Ik probeerde fysiotherapie, een chiropractor en acupunctuur. De pijn ging niet volledig weg maar ik leerde er wel beter mee omgaan.

Na verloop van tijd kon ik door de pijn dagdagelijkse dingen niet meer doen. Om in de ochtend ons bed op te maken moest ik op mijn knieën rond het bed lopen. Ik kon mijn gezicht niet meer wassen aan de wastafel. Ik kon niet meer stofzuigen. Ik kon de vloer niet meer vegen. Op het werk deed het opbergen van documenten zelfs pijn in mijn rug, als ik daarmee klaar was kon ik niet meer rechtkomen.

Uiteindelijk, wilde ik helemaal niets meer doen om het risico te vermijden meer pijn te krijgen. Het was gewoon gemakkelijker om in een stoel te zitten en niets te doen. Na verloop van tijd werd het een gewoonte om helemaal niet meer te bewegen en ik werd erg depressief. Ik voelde me als blok aan het been van mijn man en de mensen op het werk. Dat is niet wat ik wilde. Ik wilde een deel van het team zijn op mijn werk en thuis met mijn man. Ik wilde actief betrokken zijn bij alles.

Twee jaar geleden, zag ik een advertentie voor een studie die plaatsvond in een ziekenhuis bij mij in de buurt. Op dat moment had ik alles al geprobeerd en niets hielp, dus heb ik mij voor de studie aangemeld en na een aantal tests werd ik toegelaten. Het omvatte de implantatie van een klein apparaatje in de onderrug dat door geleidende draden was verbonden met de spieren om deze spieren te laten werken. De theorie is dat deze spieren vergeten waren hoe ze moeten werken en het gebruik van het apparaat zou de spieren aanmoedigen om zich weer in te zetten en hopelijk mijn rugpijn verbeteren.

Een week na de implantatie, na een controle in het ziekenhuis, begon het apparaat twee keer per dag gedurende 20 minuten te gebruiken. Gedurende deze tijd werden de spieren in mijn rug gestimuleerd. Het was eenvoudig te gebruiken omdat ik alleen maar op mijn buik op bed hoefde te liggen met een kussen onder mijn maag, het apparaat aanschakelen, en verder gewoon blijven liggen.

In het begin was het niet de meest aangename ervaring, maar ik ben er toch vrij snel aan gewend. Naarmate de maanden verstreken, realiseerde ik me dat mijn rug zich beter begon te voelen, beetje bij beetje.

Ik heb het apparaat nu bijna twee jaar en al enige tijd, heb ik het niet elke dag gebruikt omdat het zoveel beter gaat. Vóórdat ik begon met de studie gaf ik mijn pijn een 7 of 8 op een schaal van 0 tot en met 10. Nu moet het wel een 0 zijn.

Het heeft een enorm verschil voor mij gemaakt. Voordien, met mijn rugpijn, was ik depressief, was ik iemand die alleen maar in een stoel zat. Nu heb ik mijn leven terug! Ik heb mijn zelfvertrouwen terug. Ik ben lid geworden van de sportschool en ben 22kg kwijtgeraakt. Maar het belangrijkste verschil is dat ik weer normale alledaagse dingen kan doen zonder er tweemaal over na te denken. Dat klinkt misschien niet bijzonder maar het is een wereld van verschil.